Cuma, Ekim 30, 2015

 

Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur



Selçuk Altun “Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur”da 90. yaşına karısının acı sürpriziyle, ölümüyle giren bir adamın kendiyle hesaplaşmasın anlatıyor.
Selçuk Altun iyi bir şiir okuyucusu, sıkı bir Oktay Rifat hayranıdır. Romanlarının adları Oktay Rifat’ın dizelerinden gelir. “Buraları rüzgâr, buraları yağmur / Sol omzuna güneşi asmadan gelme!” dizelerinden oluşan “Buraları” şiiri de son iki romanının adı oldu. “Sol Omzuna Güneşi Asmadan Gelme!” geçen yıl yayımlanmıştı (Sel yay.). O romanda 30. yaş gününde dedesinin armağan ettiği tuhaf bir günlüğü okuyup o günlüğün yazarının izini süren Alp’in ve yanlarında çalışan ve kardeşinden de yakın olan Mem’in mahkemelerin uygulamadığı adaleti bizzat gerçekleştirmek, cezayı vermek için Mardin’e gidişinin ve sonrasında yaşananların öyküsünü okumuştuk.
Alp’in otuz yıl enerji sektöründe çalıştıktan sonra emekli olup Üsküdar’daki konağına çekilmiş, yazar, bibliyofil ve koleksiyoner dedesinin, Soner Aykan’ın romanda belirleyici bir rolü vardı. “Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur”da (Ekim 2015, T. İş Bankası yay.) dedeyi daha yakından tanıdığımız gibi, önceki romanda yaşanan ve önemli bir bölümü açıklanmadan kalan olayların nedenlerini onun bakış açısından öğreniyoruz.
“Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur” arka kapakta “Sol Omzuna Güneşi Asmadan Gelme’nin devamı!” diye nitelenmiş ama ben kuşkuluyum. Eğer girişteki 10 sayfalık açıklama bölümü olmasa önceki romanla bir bağ aramadan da okunabilecek nitelikte bir kitap. Selçuk Altun okuru önceki romanla bağ kurup kurmamakta özgür bırakmamış, hem arka kapaktaki cümle ile hem de girişteki açıklama ile önceki romanı okunması gerektiğini vurgulamış. İradi davranmış ki bu “gerçekçi” yazım anlayışına uyuyor. Ama bu romanlarındaki “postmodern” tavırla çelişiyor. Açıklama bölümünü atlarsanız şiirde olduğu gibi önce “Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur”u okuyup sonra isterseniz “Sol Omzuna Güneşi Asmadan Gelme”ye geçebilirsiniz.
Romanın konusuna gelirsek, 90 yaşını karısının ölümü ile idrak eden Soner Aykan kendi yaşamı ve önceki romandan sonra yaşananlara odaklanarak bir ailenin karmaşık ilişkilerini anlatıyor, söylenmeyen, saklanan gizlerini açığa çıkartıyor. Çocukların ya da torunların hayrına olduğu düşünülerek saklanan gizler ailenin de oluşumunu belirlemiş. Oğlu Alper’le neden “ideal baba-oğul ilişkisi içinde olamadı”ğı, anne babasının Alp’i neden dedesi Soner Aykan’a bırakıp gittiklerini, komşu köşkle kurulan şaibeli ilişkileri, gayri meşru çocukları, faili meçhul cinayetleri, Soner Aykan’ın büyük bir iradeyle belirlemeye çalışıp başarılı olamadığı yaşamların öyküsünü okuyor, onların Soner Aykan’ın yaşamlarını belirleme çabası nedeniyle nasıl acılar çekmiş olabileceğini düşünüyoruz.
Şunu da eklemeliyim romanın anlatıcısı konumundaki Soner Aykan yine her şeyi tamamen açıklamıyor. Üçüncü bir devam romanı için kapıyı açık bırakıyor. Çünkü Soner Aykan’ın yorumlarının ne kadar doğru olduğu da şüpheli. Olaylar bir kez de dedenin pek de sevmediği hatta yer yer suçlayıp, şüpheli konumda bıraktığı kişilerin ağzından, örneğin torunu Alp’in karısı Lale’nin bakış açısı ile anlatılsa nasıl bir devam romanı çıkar merak ediyorum.
Selçuk Altun 103 sayfada büyük bir aile romanı kurmuş. “Buraları Rüzgâr Buraları Yağmur” kısa öz anlatımlı ama derin anlamlar, göndermeler içeren iyi bir novella. 
29.10.15

Etiketler: ,


Comments: Yorum Gönder



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?